itanong itanong.

kaninang umaga ko lang kinuha yung video na to...

dapat matagal na kaso wala daw strings gitara ni boyong..

nag-iisip ako ng magandang pwesto kanina kung saan pwedeng mag-shoot...

sumagi sa isip ko yung bakanteng lote...

kaya ayan...

pareho kameng nakabilad sa araw.. hindi nga lang ako kita sa video...

hehe

rape

Sa mundo,

hindi lahat ng bagay nabibili ng pera,

lalo na kapag bente pesos lang ang pera mo.

juan miguel felipe y nunez

heto ang pinsan ko na kasama ko dun sa kalabaw trek,

na sobrang kulit!


dotep: o juan mig tumayo ka diyan...

juan miguel: ayaw! ako ang magpicture sayo...

dotep: sige na.. saglit lang.. mamaya ikaw magpicture sakin...

juan miguel: sige na nga...

kalabaw trek

nag-alarm ako ng 6am kanina..
pupunta kasi kame dun sa bukid ng tropa ko na
medyo may kalapitan na sa bulubundukin..

tumunog yung alarm, pero pinatay ko ulit..
nagising ako alas-otso na..
kaya atrasado sa lakad..

pero natuloy pa rin naman kame..
naki-angkas lang ako sa tropa ko sa motor niya..
bale anim kameng nagpunta...

yung biyahe matagtag, kasi liblib na liblib yung lugar...
may mga napuntahan na kong mga barrio dati pero hindi
kasing layu nung pinuntahan namen kanina...

tirik na tirik ang araw, alam niyo naman dito sa isabela,
isa sa pinakamainit na lugar sa Pinas..

lahat ng kasama ko naka-jacket pa nga eh.. ako lang ang hindi
kaya ayun tuloy, sunog na sunog ako...
pero ayos lang, kasi solb ako sa mga kinuha kong letrato..
hindi ko nga lang ma-upload pa kasi mabagal ang internet...

kinunan ko yung bundok, kalabaw, putik, aso, lumang traktor atibapa..
astig yung pinuntahan namin...
NPA na nga lang yata ang kulang dun..

bago nga pala kame umalis, lugaw lang ang kinain ko..
kaya gutom na gutom ako nung nandun na kame..

ang layo ng nilakad ko kanina para lang kumuha ng mga retrato..
ang lalim ng putik, ang tinik ng daan..
kailangan kong tanggalin ang tsinelas ko kasi masisira kapag
inilakad ko sa putik.. kaya tiniis ko na lang tung tinik...

at sa paglalakad sa maputik na daan, nadulas ako...
yung camera tinaas ko agad.. di baleng maputikan buong katawan ko
wag lang yung camera kasi nga mahal eh..

nung natapos ko nang kunan yung mga dapat kung kunan bumalik kame sa kubo..
dun niluluto na yung adobong pato..

akala ko nga kakain na kame, pero hindi pa pala..
meron palang dalang alak ang mga kasama ko..

kaya naman tanghaling tapat, umiinom kame ng gin..
natapos kameng uminom... pampagana ba...

at yun.. kain, tsibog.. sarap!
naka-tatlong plato ako kanina..

yung sigarilyong dala namin naubos..
walang choice.. walang marlboro lights dun
kaya pinatos na namin yung champion...

lumipas ang oras.. bumaba yung kinain namin
kaya umuwi na din kame...
pagdating sa bahay ligo..
nakailang timba din ako sa sobrang putik...

tapos natulog..

sarap!

proven siya!

andito ako sa probinsya ng isabela ngayun,
isang linggo na ko dito..
napauwi ako kasi may sakit si ermats
at magaling na siya ulit.. :)

masarap dito,
mainit nga lang ang panahon..
simple lang ang buhay..
masarap ang pagkain...

palakang bukid, dinakdakan, adobong pato etcetera..
tapos gabi-gabi umiinom ng gin..

habang nandito ako, iniisip ko na mga gagawin ko pagbalik ulit ng maynila.

maghahanap ng trabaho!
aayusin tong blog..
post-processing ng mga retrato na kinunan ko dito..
papanoodin ko yung tanya markova..
lalaban yung mga naiwan kong damit dun..
atibapa...

masarap dito.. pumuputok yung mga ideas ko dito..
kaso wala nga lang gamit.. kaya sa maynila ko na gagawin..

batman

mahilig ako sa black and white pictures..

at ang impluwensiya ko ay si BATMAN.

Sa kanya ko kasi unang nakita ang art ng black and white.

Salamat batman!

Isa kang tunay na Inspirasyon!

darth vada

kahapon sa sobrang wala akong magawa.. alam mo na tambay...

nakahilata lang... nanonood.. palipat-lipat ng channel...

tapos nadaan ako sa HBO.

nakita ko si macaulay culkin...

kilala ko lang naman siya dahil sa Home Alone..

eh hindi ko pa siya nakikita sa ibang pelikula, kaya pinanood ko..

kasisimula pa lang din naman...

maganda yung pelikula...

makulit yung kwento...

sobrang nakakatuwa yung mga bata..

pero may part sa movie na maiiyak o maluluha ka...

siguro kahit siga ka pa.. hehe..

hayun natapos yung movie, tapos sumunod yung part 2..

kaya ang tagal kong nakababad sa tv, nakalimutan ko ng magsaing..

paborito ko na tuloy yung movie na to..

-----------------

tapos kinagabihan pagkakain nood ulet ako sa HBO.

hindi ko din alam kung maganda ba yung pelikula,

bago kasi ako manood inaalam ko muna kung maganda..

para di masayang yung dalawang oras ko..

eh sa wala talagang magawa, pinanood ko na din..

maganda din yung pelikula..

ngayun alam ko na kung ano yung Flash of Genius.

tatlong pelikula pinanood ko kahapon sa HBO,

lahat first time ko narinig at napanood..

may mga ganun palang pelikula..

ayos!

HDR

sinubukan ko lang kung kakayanin ko yung HDR (High Dynamic Range) photography..

wala kasi akong magawa sa bahay kaya sumama ako sa trabaho ni butch sa PIER.

masaya ako kasi nakuha yung mga shots na to..

pero mas-masaya ako kasi may nauwi akong hard-hat.. hehe

kapag natatalo ang ginebra

Kahapon nanood ako ng PBA kasama yung kaklase ko nung High School.

Ginebra laban sa Alaska.

PBA Classic match-up.

down ang ginebra 0-2 sa kanilang best of five series

pero nagawang makahabol ng ginebra at naitabla sa 2-2.

Game 5 na. Do or Die.

Punong-puno ang Araneta, sold-out ang tickets...

Buong laro nakatayo lang kame, pero hindi na namin inintindi yun

sa sobrang higpit ng laban...

Pag nakakagawa ng maganda ang Ginebra, sumisigaw ang buong coliseum..

Kasama ako sa mga sumisigaw...

Ginebra!

Ginebra!

Ginebra!

Ginebra!

Ginebra!

Pero nung malapit nang matapos ang laro.

nawala na ang sigaw ng mga taga-barangay Ginebra.

Namaos?

hindi naman...

Dying seconds at matatalo na ang Ginebra...

Lamang ng Apat na puntos ang Alaska...

Malungkot na ang mga taga-barangay...

Karamihan naglalakad na palabas sa coliseum...

Maglalakad na din sana kame pauwi...

Nang Biglang dumagundong ang buong coliseum...

Tumingin ako sa Scoreboard at lumamang ng isa ang Ginebra..

Isang Himala...

Sigaw na kame ng Sigaw...

Ang mga naglalakad pauwi biglang napabalik...

Ang mga fans ng mga alaska nagtatakip ng tenga sa sobrang ingay..

Ramdam na ang panalo...

Di na magkamayaw sa buong coliseum...

Paso may isang tsansa pa ang alaska...

Bola ng alaska, dalawang beses muntik mawala ang bola sa alaska...

Sa depensang ipinapakita ng Ginebra, buhay na buhay ang mga fans..

Paubos na ang oras, tapos biglang..

Naipasok ng alaska ang bola...

GUMUHO ang mundo ng barangay.

pero may isang tsansa pa ang Ginebra! kaya buhay pa..

5 segundo na lang ang natitira...

pero hindi na kinaya.

OLATS.

It could've been the greatest comeback in the history of Ginebra.

Planet Panoramic

UST

field

bungad

fountain

fountain front

Photos by Joseph Baun aka DOTEP
Photographed last Sunday at the University of Sto. Tomas.

pagdating ng panahon!

hindi pa talaga ako nabibigo ni boyong...

sa kanya ko lang narinig ang kantang to,

may ganito palang kanta ang juan dela cruz band..

astig talaga!

kaya nga nung narinig ko sa kanya ang kanta,

kuha agad ng camera...

pag pinapakinggan ko yung kanta parang nakikinig ako dun

sa radyo ng mag-iitik...

yung radyo na AM station lang ang nasasagap..

yung radyo na may anim na bateryang malalaki...

yung radyo na may picture ni Norah Aunor...

monadero

sa lahat ng tinapay pinakagusto ko ang monay...

kase malambot...

kase masarap i-sawsaw sa kape o milo...

kase masarap rin ang monay na may sorbetes...

kase masarap kapag may palaman na peanut butter na binili sa palengket,

yung nakasupot na peanut butter...

at kase siguro noong bata ako kapag walang ginagawa ay nag-susupot ako ng monay

sa panaderya ng tita ko...

meganon?

bakit kaya ganon?

kapag may nakita kang dumura,

gusto mo ding dumura.

kapag may nakita kang nagyosi,

gusto mo ding magyosi.

fruit game.

badtrip.

lalo na kapag ang pera mo 50 pesos na lang,

tapos nawala pa.


parang kailan lang buo pa yung 500 pesos ko,
iba na talaga panahon ngayon...
kapag nabaryahan na yung 500 peso bill eh
parang ice-cream na lang na ang bilis matunaw.


may natira ngang 50 pesos, nawala pa.
badtrip talaga.


wala na kong pang-playstation.
ang sarap pa naman durugin ng lakers sa NBA2K10.



too bad.



sana yung pera natin parang aratiles lang..
nakakalat.


kapag kailangan mo pwede mo pitasin agad.

TAKURE TIMEMACHINE

kung natatandaan niyo pa si takure, ang balimbing na takureng nagsasalita na may kakayahang
maglakbay sa iba't ibang panahon sa anime na timequest na palabas sa IBC 13 noon.. malamang maintindahan niyo ako.

gusto kong maglakbay pabalik sa panahon, tatlong taon pabalik sa nakaraan.
taong 2007, ika-5 ng Hunyo.


yung araw na yun yata ang isa sa pinakamasayang araw ko sa planet earth.
after 20 years ng buhay ko eh, dun lang sa araw na yun natuto akong magbisikleta.
naa-alala ko pa nung unti-unti nang umaandar yung bisikleta tapos nararamdaman ko
na yung hangin habang bumibilis yung andar... sarap nun pre!

sobrang gaan ng pakiramdam... akala ko hindi na darating yung araw na yun...
sana nga kailangan na din ng driver's license mula sa LTO kapag nagmamaneho ka ng bike,
para naman magkaroon na ako ng isa. bisikleta lang kaya ang kong imaneho


at tsaka bump car nga pala.


3 taon na nakakaraan at natuto na kong magbisikleta.
pero wala pa ring nararating hanggang ngayon.

kailan kaya tayo mapapadaan sa expressway?

gulong ng buhay

gulong ng buhay
.ep photography
canon 450d
kit lens


bago pa yung camera, at baguhan pa din ako.
nag-prapraktis pa lang...

prinapraktis ko yung camera nung makita yung bata sa harap ng bahay,
nanonood sa naglalaro chess kahit hindi niya naiintindihan yung laro...

siguro nagpapahinga siya pagkatapos niyang pagulungin ng pagulungin yung hawak niyang gulong.


dotep: pssst! tingin ka sakin!

bata: ?

dotep: (pindot sa camera!)